سوره الضحى
مکی · ۱۱ آیه
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ﴿۱﴾
قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،
وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿۲﴾
و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿۳﴾
که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است!
وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿۴﴾
و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿۵﴾
و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ ﴿۶﴾
آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!
وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ ﴿۷﴾
و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،
وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ ﴿۸﴾
و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود،
فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿۹﴾
حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿۱۰﴾
و سؤال‌کننده را از خود مران،
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿۱۱﴾
و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!